alles oké uitgezonderd het weer...

Ik hou van Burundi! Toegegeven, de eerste dagen heb ik grote ogen opengetrokken, maar eens de 'cultuurshock' over is, wordt het plezant! De mensen zijn hier héél hartelijk; de dankbaarheid van de patiënten én van het personeel is enorm. Leuk hoor, daarvoor alleen al zou ik terugkomen!

Vandaag heb ik een vergadering georganiseerd voor de verpleging. We hebben geprobeerd om een nieuw verpleegdossier op te stellen en ik heb heb hen nu ingedeeld in kleine werkgroepjes. Voor ons in Belgie is dat iets heel vanzelfsprekend, hier is dat blijkbaar iets enorm grappig! Ze vonden het superleuk en zijn na een tijdje met ongelooflijke ideeën en oplossingen gekomen. Ik wil wel nog meer van die vergaderingen organiseren. Als dank zijn ze een lied in het Kirundi beginnen zingen over de Muzungu's. Dat betekent 'blanke'. Hihi, ik word hier muzungu Veronique genoemd. Ik begrijp al geen kanten Kirundi, maar naar wat ze vertaalden moet het een lied van dankbaarheid geweest zijn. Ik geloof hen graag ;-)

Het ziekenhuis is ingedeeld in twee grote afdelingen; de vrouwenkant en de mannenkant. Natuurlijk is het bij de vrouwen véél rustiger dan al de overkant, maar bij de mannen is er meer ambiance. Er zijn er die zich geroepen voelen om mijn bodyguard te zijn ( jaja, huwelijksaanzoeken met hopen :-) ) maar er zijn er ook die me liever vandaag dan morgen terug op het vliegtuig naar Belgie willen zetten. Racisme bestaat overal...

Twee weekjes voor al het werk dat ik hier wil verzetten is weinig... ik moet elke dag opnieuw mijn prioriteiten stellen, maar ik begin resultaten te zien van mijn kleine werkjes. En dat is zo tof!

Helaas regent het elke dag zeer veel... vooral wanneer we gedaan hebben met werken! De dag begint hier om 7 uur en we werken tot dikwijls na 17 uur. Het ziekenhuis is een mooi gebouw dat dateert ergens uit de jaren 50 veronderstel ik. In de omgeving zijn er de 'colines'. Mooi, maar lastig als je er wil wandelen :-) Bujumbura centrum kan je enkel bereiken met de auto. Als we geluk hebben voert de broeder ons, zoniet nemen we de taxi, een hele ervaring op zich!

Ik heb al vele foto's getrokken, doch die kan ik hier niet downloaden. Jullie houden die tegoed!

Dikke knuffel,

Veronique